سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

83

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

نصيبش شده كه فعلا عائدات وجود ندارد يا واجد حرفه و شغلى است كه هروقت به آن اشتغال ورزد به مقدارى كه در زندگى نياز دارد مىتواند تحصيل نمايد . و سپس در ذيل [ و خوف العنت ] مىافزايند : كلمه [ عنت ] بفتح عين و نون در لغت شكستن استخوان بعد از بهبودى يافتن مىباشد ، سپس آن را بعنوان استعاره در هرمشقّت و ضررى استعمال نموده‌اند و چون هيچ ضررى بيشتر از وقوع در معاصى و گناهان نيست لاجرم از خوف وقوع آن تعبير به خوف عنت شده است . لازم بتذكر است كه با وجود شرطين و جواز نكاح كنيز افضل آنست كه شخص صبر نمايد و دليل بر اينمدعى ذيل آيه شريفه است كه حقتعالى فرموده : و ان تصبروا خير لكم . و پس از آن در ذيل [ و تكفى الامة الواحدة ] مىفرماين : دليل اين حكم آنست كه مشروعيّت نكاح با كنيز وجود خوف عنت مىباشد و پرواضح است كه با تزويج يك كنيز عنت دفع شده و بدين ترتيب يكى از دو شرط منتفى مىگردد و براى ازدواج با كنيز ديگر هردو شرط موجود نمىباشد . و در تعقيب [ و على الثانى ] چنين آورده‌اند : مقصود از آن جواز نكاح با كنيز بطور مطلق مىباشد اعم از آنكه دو شرط مذكور موجود بوده يا وجود نداشته باشند . و طبق فرموده مصنف ( ره ) بنابراين قول شخص حرّ و آزاد تنها